Historia sztandaru

sztandarChór "Lutnia" był pierwszym towarzystwem śpiewaczym na Górnym Śląsku posiadającym własny sztandar. Otrzymanie sztandaru było ogromnym wydarzeniem, nie tylko dla innych zespołów, ale także dla mieszkańców Chorzowa. Uroczystość wręczenia sztandaru zorganizowano przy udziale innych zaproszonych chórów. Po poświęceniu, sztandar został przyjęty przez chór z rąk prezesa Związku Kół Śpiewaczych - Michała Wolskiego i posła polskiego do parlamentu niemieckiego (pruskiego) - pana Dombka z Chorzowa i wraz z połączonymi chórami miał miejsce przemarsz przez miasto.

Przekazanie sztandaru chorzowskiemu muzeum  17 września 1964r.
Przekazanie sztandaru chorzowskiemu muzeum 17 września 1964r.
W poczcie sztandarowym Bolestaw Skubała i Jan Płoch

Po wybuchu II wojny światowej działacze chroniąc sztandar jak rzecz najświętszą, wraz z wojskiem polskim wycofującym się na wschód, zabrali go ze sobą. Ktoś z członków zabrał wówczas sztandar i wywiózł go w okolice Stanisławowa. Ludzie, którzy go zabrali zginęli w zawierusze wojennej.

Sztandar odnaleziono dopiero w 1964 roku w Sulistawicach w woj. wrocławskim. Ze wschodnich rubieży Polski przywiozła go do Sulistawic rodzina osadników z Nadwornej w powiecie stanisławowskim. Często narażając życie, przechowywała go i wędrowała z nim pani Rozalia Szczurek. Sztandar został odnaleziony przypadkowo. W czasie, gdy chór "Lutnia", ówcześnie już reprezentacyjny Chór Związku Zawodowego Hutników, koncertował w okolicach kopalń węgla brunatnego w Lubinie (1964 r), rodzina przechowująca sztandar skontaktowała się z chórem, dopytując o "Lutnię" z Królewskiej Huty. Dzięki tym okolicznościom, a szczególnie dzięki Rozalii Szczurek, sztandar został przewieziony do Chorzowa i uroczyście na koncercie galowym przekazany do muzeum w Chorzowie.

Dokładną historię odnalezienia sztandaru opisał kustosz Muzeum w Chorzowie Janusz Modrzyński w grudniu 2008 r. w artykule gazety Wspólny Chorzów 12(159) 2008.

Wszelkie prawa zastrzeżone | Chór Mieszany "LUTNIA" w Chorzowie 2011